Trzy drużyny w kategorii U15 i jedna U14 rywalizowały jesienią w ligowych rozgrywkach. Dwa z nich zdobyły mistrzostwo i wywalczyły awans.

II WLT

O tym, że Ślęza nie powinna brać udziału w tych rozgrywkach, a została po prostu skrzywdzona, przez niezrozumiałą dla nas do końca interpretację regulaminu, pisaliśmy już wielokrotnie i nie ma co do tego tematu wracać. Przystępując do rozgrywek II WLT nasza drużyna miała tylko jeden cel, którym było zdobycie mistrzostwa i awansu. Tak też się stało i to w sposób nie podlegający żadnej dyskusji. Podopieczni trenera Wojciecha Czwartosa zdominowali te rozgrywki, nie przegrywając żadnego meczu i tylko w jednym remisując. O tym, że w te lidze była Ślęza, a potem długo, długo nic, pokazuje też różnica punktowa pomiędzy pierwszym w tabeli 1KS-em, a drugim FC Wrocław Academy II, która to różnica wyniosła aż 15 pkt. Nasza drużyna strzeliła aż 118 bramek, co daje imponującą średnią 8,5 gola na mecz. Podsumowując, Ślęza zrobiła po prostu swoje, a prawdziwym sprawdzianem dla tej drużyny będzie wiosenna rywalizacja w I WLT.

W sezonie jesień 2025, w pierwszym zespole trampkarzy zagrało 33. zawodników. We wszystkich meczach (14) na boisku zaprezentowali się Patryk Marciniak, Bartosz Kamiński i Piotr Supkowski. Najwięcej bramek – 32 – strzelił Bartosz Kamiński.

IV OLT

5. miejsce w końcowej tabeli, to przyzwoity rezultat drużyny, w której trudno powiedzieć, by miała stałą kadrę. Praktycznie w każdym meczu skład mocno się różnił, co też miało wpływ na wyniki. Ślęza II potrafiła toczyć wyrównane boje z najmocniejszymi w stawce zespołami (porażka 2:3 z najlepszym w stawce AP Football i zwycięstwo w Wołowie z wiceliderem 2:1), ale też nie ustrzegła się wpadek, tracąc punkty z niżej notowanymi drużynami. Ostatecznie drugi zespół 1KS-u zdobył 22 pkt, co jest niezłym dorobkiem, ale też mógłby i powinien być  on przynajmniej trochę lepszy.

W drużynie Ślęzy II zagrało aż 60. zawodników. Tylko jeden z nich – Dominik Kiwak – wystąpił we wszystkich spotkaniach. Najwięcej bramek -7 – strzelił Łukasz Wawrzyniak.

VI OLT

Grupa, w której rywalizowała Ślęza III, składała się z zaledwie 8 zespołów, co sprawiło, że każdy z zespołów rozegrał zaledwie 7 spotkań. Żółto-czerwoni przeszli przez te rozgrywki jak burza, wygrywając wszystkie mecze, strzelając w nich 104 bramki, co daje średnią prawie 15-stu trafień na spotkanie. Jak ogromna była dominacja Ślęzy III  w tej lidze niech świadczy fakt, że zwycięstwo 8:0 z wiceliderem, było najniższym spośród wszystkich. W pozostałych starciach Ślęza III zaliczała już dwucyfrówki.

W drużynie prowadzonej przez Wojciecha Trzcińskiego zagrało 33. zawodników. Komplet spotkań zanotowali – Oliwier Anisimowicz i Gustaw Wojewódka. Najwięcej bramek – 13 – strzelił Tristan Kłodnicki.

I WLT U14

Te rozgrywki są dopiero na półmetku, gdyż w nich, podobnie jak w zmaganiach juniorskich, gra się systemem jesień-wiosna. Ślęza doskonale zaczęła sezon, wygrywając cztery mecze. Potem było już jednak troszkę gorzej. Szkoda zwłaszcza minimalnych porażek z FC Wrocław Academy i Olympicem, które zadecydowały, że Ślęza plasuje się nie na 4. a na 5. miejscu. Nie jest to jednak zła pozycja, w stawce 12.zespołów. Wiosną można ją będzie poprawić, choć wskoczenie na podium będzie bardzo trudne. Podsumowując, można powiedzieć, że była to całkiem niezła runda drużyny prowadzonej przez trenera Pawła Miłka, choć mały niedosyt po niej pozostaje.

W rundzie jesiennej w zespole Ślęzy zagrało 23. zawodników. We wszystkich meczach wystąpili – Adrian Zabrzecki Ksawery Salwirak, Wiktor Wiśniewski, Beniamin Kita, Maciej Zając, Tymoteusz Dec i Szymon Dąbek. Najwięcej bramek – 10 – strzelił Tymoteusz Dec.

Trzy drużyny juniorów młodszych Ślęzy Wrocław mają za sobą rundę jesienną, sezonu 2024/25.

I WLJM

10. miejsce jakie zajmuje na półmetku rozgrywek pierwszy zespół, nie do końca oddaje jego potencjał. Liczby są jednak bezwzględne, a te pokazują, że nasza drużyna ma na koncie zaledwie 12 pkt, czyli o 5 więcej niż strefa spadkowa.

Można by rzec, że w wielu meczach żółto-czerwonym brakowało szczęścia, bo mimo dobrej gry, przegrywali mecze różnicą jednej bramki, z silnymi rywalami, jak n.p. Zagłębie II Lubin i Olympic Wrocław. Były też jednak spotkania, w których możemy mówić, że drużyna zawiodła. Wymieńmy tu porażkę u siebie z Karkonoszami, a przede wszystkim przegrany mecz w Dzierżoniowie. To, że ten zespół stać na wiele, mogliśmy zobaczyć w starciu z Parasolem, który został rozgromiony 7:0. Co by jednak nie mówić, to tych punktów powinno być trochę więcej i pewnie by było, gdyby trener Bartosz Książkowski miał komfort korzystania ze wszystkich zawodników. Takiego komfortu jednak nie miał, bo niektórzy zawodnicy z kategorii U17 występowali w zespole juniorów starszych, a Karol Chmielewski biegał po trzecioligowych boiskach.

Plan na wiosnę jest jasny. Oddalić się od strefy spadkowej i awansować w tabeli o kilka pozycji. Z tym potencjałem, plan jak najbardziej do zrealizowania.

Jesienią w zespole zagrało 32. zawodników. We wszystkich meczach na boisko wybiegali Iwo Czyczerski i Kacper Kochanek. Najwięcej bramek – 11 – strzelił Alan Szymański.

II WLJM

O drużynie prowadzonej przez trenera Macieja Dębiczaka, możemy śmiało powiedzieć, że stanowiła największe zaskoczenie in plus, spośród wszystkich zespołów ligowych Ślęzy Wrocław. Jak na ten zespół składający się w większości z chłopaków, którzy wiosną będąc trampkarzami spadli z I WLT, potrafił wpłynąć trener Dębiczak, pozostanie jego tajemnicą. W każdym razie potrafił wyzwolić w nich wiarę, że w piłkę grać potrafią i to całkiem nieźle. Nikt chyba jednak nie spodziewał się, że po rundzie jesiennej, Ślęza II będzie liderem rozgrywek II WLJM, a tymczasem tak też się stało. Żółto-czerwoni przegrali tylko jeden mecz i jeden też zremisowali. Pozostałe zakończyły się ich zwycięstwami. Często były to mecze na styku, w których to jednak zawodnicy Ślęzy, dzięki swojemu charakterowi, zdobywali komplet punktów.

Wiosną Ślęza II bronić będzie pozycji lidera, co łatwe na pewno nie będzie. Ten sezon może być jednak doskonałym przetarciem przed kolejnym, gdy ta drużyna już w I WLJM może powalczyć o … Lepiej nie zapeszajmy.

W zespole Ślęzy II jesienią zagrało 32. piłkarzy. Komplet spotkań zanotowali Jakub Lewicki, Szymon Wawrzyniak, Kamil Kasperczyk i Stanisław Grudziński. Najlepszymi strzelcami – po 8 bramek – byli Szymon Wawrzyniak i Jakub Białowąs.

III OLJM

Przez 9. kolejek Ślęza III  była liderem rozgrywek III OLJM, by w ostatnich dwóch to prowadzenie utracić. Na dodatek strata do lidera wynosi na półmetku zmagań 5 pkt. Jest to i dużo i mało, i wiosną będzie można powalczyć, by tę stratę zniwelować.

Kalendarz tak się ułożył, że prawdziwe granie dla naszej drużyny zaczęło się dopiero na koniec rundy. Wcześniej Ślęza III wygrywała bardzo wysoko z kolejnymi rywalami, a rolą trenera Wojciecha Małka było sprowadzanie zawodników na ziemię, bo czasami można było odnieść wrażenie, że czuli się zbyt pewnie. Gdy w końcu przyszło poważne granie, niestety, nasza drużyna nie poradziła sobie zbyt dobrze, choć nie można powiedzieć, że grała źle. Remis z Piastem u siebie nie zamykał jeszcze kwestii liderowania po rundzie jesiennej. O tym miał zadecydować wyjazdowy mecz ostatniej kolejki z Parasolem III. W nim górą byli gospodarze, którzy wygrali 2:1 i to oni zajmują obecnie 1. miejsce w tabeli, a nasza drużyna jest wiceliderem.

Mimo tej nie najlepszej końcówki rundy, trzeba ją uznać za bardzo dobrą w wykonaniu Ślęzy III. Wiosną wiele się jeszcze zdarzyć może i mamy nadzieję, że zdarzy się coś jeszcze bardziej pozytywnego.

W rundzie jesiennej w zespole Ślęzy III zagrało 25. zawodników. We wszystkich spotkaniach wystąpili – Bartosz Polański, Adrian Miszewski, Artur Jałocha, Ivan Huba, Maciej Kaczor, Łukasz Adamczyk, Adam Kuśnierek i Michał Czternasty. Ten ostatni był też najlepszym strzelcem zespołu, z 14-stoma golami na koncie.

Zespół juniorów Ślęzy Wrocław uplasował się na 4. miejscu, po rundzie jesiennej,  w rozgrywkach I Ligi Wojewódzkiej.

Ślęza od wielu już sezonów zajmuje miejsce w czołówce drużyn rywalizujących w I WLJ. Nic pod tym względem się nie zmieniło i w obecnych rozgrywkach, ale też brak awansu do ligi makroregionalnej stanowi jednak niedosyt i powoduje, że wiosną nasza drużyna ponownie będzie musiała zmagać się w rozgrywkach dwóch prędkości, bo dysproporcja pomiędzy czołówką, a resztą stawki, jest w nich aż nadto widoczna.

To, że awans do makroregionu uzyskuje się po rundzie jesiennej jest ok, ale same rozgrywki nie są do końca sprawiedliwe. Duże znaczenie ma w nich terminarz, który dla jednych jest bardziej sprzyjający, a dla innych mniej. Są drużyny grające więcej meczów u siebie, a to też znaczy, że inne grają na własnym boisku mniej. Co gorsza, zdarza się, że z tymi mocniejszymi niektórzy muszą grać tylko na wyjazdach, a tak też było w przypadku 1KS-u, który już na samym starcie musiał wybrać się do Głogowa i Polkowic. Warto by może zastanowić się nad zmianą formuły rozgrywek i stworzyć I i II ligę wojewódzką, w każdej po osiem zespołów. Dzięki temu poziom tych rozgrywek by się wyrównał, a grając systemem mecz i rewanż (dałoby to 14 spotkań w rundzie), stałyby się one bardziej sprawiedliwe. To tylko takie nasze dywagacje, które nie zmieniają jednak faktu, że Ślęza była w stanie awansować, lecz tego nie uczyniła.

Na pierwszy mecz Ślęza udała się do Głogowa, by zmierzyć się ze zdecydowanie najlepszym, jak się później okazało, zespołem w całej stawce, a takim był Chrobry. Mimo niezłej gry żółto-czerwonych, lepsi okazali się być gospodarze, którzy wygrali 2:0. Humory nam się poprawiły, po zwycięstwie w kolejnym starciu z FC Wrocław Academy, lecz niestety kolejny wyjazd, tym razem do Polkowic, zakończył się porażka aż 0:3. Po 3. kolejkach Ślęza miała zaledwie 3 pkt, co plasowało nasz zespół w dolnych rejonach tabeli. Następne dwa mecze z beniaminkami wzbogaciły konto 1KS-u o 6 pkt. Gdy wydawało się, że wszystko zmierza w dobrą stronę, nasza drużyna zawiodła w potyczce na własnym boisku, zaledwie remisując z Karkonoszami. Szanse na awans wciąż jeszcze były, tym bardziej, że żółto-czerwoni wygrali kolejne trzy mecze, w tym z będącym wówczas na 2. miejscu Olympicem. Po tym spotkaniu Ślęza miała wszystko w swoich rękach. Wystarczyło tylko i aż wygrać pozostałe starcia. Tymczasem wszystko posypało się po porażce w 10. kolejce z WKS-em Śląskiem. W meczu tym nasz zespół prowadził 2:0, by przegrać 2:4. Szanse na awans pozostawały już tylko iluzoryczne i ostatecznie tego awansu wywalczyć się nie udało.

W rundzie wiosennej nasza drużyna grać będzie w praktyce o przysłowiową pietruszkę, co nie znaczy, że rundę rewanżową odpuści.

Podsumowując jesień, trzeba jeszcze zaznaczyć, że spora grupa juniorów znalazła się w kadrze pierwszego zespołu i miała możliwość zaprezentowania się na boiskach III ligi.

W rundzie jesiennej w zespole Ślęzy zagrało 25. zawodników. Komplet spotkań zaliczyli Bartosz Szczepaniak, Tomasz Wróbel, Maciej Góral, Jakub Nowak, Błażej Bagiński i Mateusz Baczul. Najwięcej minut (1087) na murawie spędził Błażej Bagiński. Najwięcej bramek (11) strzelił Sebastian Jezierski.

Dzisiaj swoje urodziny obchodzi trener piłkarskiej Akademii Ślęzy Wrocław Dominika Drucks.